‘Laat Santiago het bedrijf maar leiden.’
‘Een goede vrouw steunt haar man zonder hem in de weg te staan.’
Wat geen van hen wist, was dat er in Mariana’s zwarte handtas een map zat met de documenten die Grupo Arriaga van een faillissement vóór het einde van de maand konden redden.
Een eigendomsgarantie, gedekt door bezittingen die ze van haar vader had geërfd.
Een bankgarantie.
En één laatste vereiste: haar handtekening die zondag.
Santiago wist dat er na de lunch een vergadering zou zijn, maar hij had er nooit aan gedacht om te vragen waarom Mariana was uitgenodigd.
Voor hem was ze als een meubelstuk – stil, nuttig en altijd beschikbaar.
‘Maak er geen drama van,’ zei Santiago, zijn charmante gastheerglimlach verdween. ‘Je reageert alleen zo omdat je je aangevallen voelt.’
Mariana keek hem aan met een kalmte die hem meer irriteerde dan schreeuwen ooit zou kunnen.
‘Ik voel me al veel te lang door jou beschreven.’ LEES HET VOLLEDIGE VERHAAL HIERONDER 👇
