Hij trouwde met het meisje dat door iedereen wreed ‘de lelijkste’ werd genoemd, uit een van de machtigste families van het land, puur en alleen omdat hij wanhopig geld nodig had om zijn familie van de ondergang te redden.
Maar op hun huwelijksnacht merkte hij iets op dat hem tot in zijn botten deed rillen…
Bloeddruppels onder de sleep van haar witte trouwjurk!
Toen hij haar vol verbazing aanstaarde, keek ze hem met angstige ogen aan en fluisterde slechts vier woorden die hem tot in zijn ziel schokten:
“Dat is mijn vader…”
Aanvankelijk dacht Manuel dat de verwonding door de stof van de jurk zelf was veroorzaakt. Maar hij vergiste zich vreselijk…
Verborgen in de plooien van de stof zat een kleine metalen sleutel. Dezelfde sleutel die Rosalie stiekem in haar jurk had genaaid nadat ze hem in de oude naaidoos van haar overleden moeder had gevonden. Een enkele sleutel die een gruwelijk complot kon onthullen dat al meer dan tien jaar verborgen was!
De vorige nacht hadden twee mannen, gestuurd door haar miljardaire vader, haar kamer doorzocht op zoek naar wat ze had gestolen, zonder ook maar even in haar trouwjurk te kijken…
Direct na de ceremonie, toen de deur van de bruidssuite dicht was, weigerde Rosalie de dokter van haar vader te zien. Toen ze Manuel uiteindelijk binnenliet, ontdekte hij dat de wond op haar rug slechts het begin van de nachtmerrie was: de littekens op haar polsen en lichaam vertelden een heel ander verhaal!
Geschokt vroeg hij haar: “Wie heeft je dit aangedaan?”
Ze keek hem aan, haar ogen droog van de tranen, en zei iets dat hem de rillingen over de rug bezorgde…
Het verhaal gaat verder:
De rest vindt u op de volgende pagina.
