Er was een e-mail binnengekomen van een onbekend adres.

Geen onderwerp.

Eén bijlage.

Een videobestand.

Daaronder stond één zin:

Je vader is niet aan een hartaanval overleden.

Mijn knieën begaven het bijna.

Achter ons stortte Adrians bruiloft ineen, in flitsen van wit licht en met luide stemmen.

Maar de bruiloft deed er niet meer toe.

Want ergens in die video zat het antwoord op een vraag die ik nooit had durven stellen.

En terwijl Lily tegen mijn hart sliep, besefte ik dat dit niet het einde was van wat Adrian had gedaan.

Het was nog maar het begin.