“Ze hebben zijn ogen”
Sebastian Carters stem onderbrak even het geroezemoes in het restaurant toen hij de drie kinderen naast me zag zitten. Hij bekeek ze een paar ogenblikken voordat hij zijn blik op mij richtte.
“Hannah… ik wil je graag een vraag stellen.”
Ik bleef stil. Vijf jaar waren verstreken sinds het einde van ons huwelijk, vijf jaar waarin ik mijn leven opnieuw had opgebouwd en verder was gegaan.
Ik was naar Grand Oak gekomen voor een zakelijke bijeenkomst. Mijn bedrijf, Little Harvest Kitchen, presenteerde een project over kindervoeding op scholen en kinderdagverblijven. Ik had absoluut niet verwacht Sebastian tegen te komen.
Sinds onze scheiding was er veel veranderd. Ik had mijn bedrijf verder ontwikkeld, een toegewijd team opgebouwd en het grootste deel van mijn tijd besteed aan het opvoeden van mijn kinderen in een rustige en liefdevolle omgeving.
Sebastian kwam naar onze tafel toe. Op zijn gezicht waren zowel verbazing als nadenken te lezen.
Hij bekeek de kinderen aandachtig voordat hij zachtjes vroeg:
“Hoe oud zijn ze?”