Ze lachten al half voordat ik vooraan in het klaslokaal stond, gefluister en beleefde minachtende blikken zweefden net boven het geroezemoes van de Carrièredag. Ouders hadden PowerPoints en laserpointers, advocaten, analisten, architecten, allemaal lieten ze stijgende grafieken en daktuinen zien. En daar stond ik dan – een verbleekt flanellen shirt, afgetrapte laarzen, een gele veiligheidshelm en een leren gereedschapsriem die een vage stofkring achterliet op het gepolijste bureau. Sommige leerlingen trokken hun neus op. Ik hoorde de afwijzende toon in het gefluister, het beleefde scepticisme van mensen die waarde afmeten aan diploma’s en titels. Ik reageerde niet. Reageren bevestigt alleen maar het verhaal dat mensen al over je hebben geschreven.
