Ik begon met het maken van deze in folie gewikkelde gebakken appels toen de kinderen klein waren en we het financieel niet breed hadden, omdat ik zo van een zak appels een bijzonder dessert kon maken zonder gedoe met de oven. De slowcooker doet het werk, de folie houdt alle sappen en kruiden binnen en wanneer je de pakketjes aan tafel openmaakt, zorgen de stoom en de geur ervoor dat iedereen even stilvalt.
Serveer ze warm, rechtstreeks uit de folieverpakking, met een lepel zodat iedereen de romige sappen kan opscheppen. Ze zijn heerlijk op zichzelf, maar met een bolletje vanille-ijs of een dot slagroom worden ze een perfect dessert voor een zondagsdiner.
Als je een grote familiemaaltijd serveert – bijvoorbeeld een stoofpot, ham of gehaktbrood met aardappelpuree – schuif je deze appels vóór de kerkdienst in de slowcooker en laat je ze daar tot het dessert sudderen. Een handje geroosterde noten of granola eroverheen gestrooid zorgt voor een knapperige textuur, en een kopje koffie of warme thee erbij maakt het tot een ouderwets, gezellig momentje waar je de tijd voor neemt.
Gebakken appels in folie uit de slowcooker
Porties: 6
Ingrediënten
6 middelgrote, stevige appels (zoals Honeycrisp, Gala of Granny Smith)
1/4 kopje rozijnen of gehakte walnoten (ongeveer 4 theelepels per appel)
Routebeschrijving
Line up 6 pieces of heavy-duty aluminum foil, each large enough to wrap an apple completely. Lightly crumple and then flatten each piece so it’s easy to mold snugly around the apples later.
Wash and dry the apples. Use an apple corer or a small paring knife to carefully core each apple, removing the stem and seeds but leaving the bottom intact so the filling doesn’t leak out.
In a small bowl, stir together the softened butter, brown sugar, and ground cinnamon until you have a thick, sandy paste.
Mijn schoonmoeder heeft me eruit gegooid voordat de baby er was, totdat ze wist wie de huur van $9.800 betaalde.
Precies op de avond dat ik een van de belangrijkste promoties in mijn carrière bij het Amerikaanse leger verdiende, schoor mijn schoonmoeder mijn hoofd kaal terwijl ik sliep.
Ik ging naar huis om mijn bejaarde moeder te bezoeken, maar toen ik aanbood haar te helpen met wassen, deinsde ze plotseling angstig achteruit. ‘Alsjeblieft,’ fluisterde ze, terwijl ze haar jas stevig om zich heen sloeg. ‘Doe hem niet uit.’
Ik had gekookt, versierd en mijn huis opengesteld voor Kerstmis, in de hoop het gezin bij elkaar te houden. Toen zei mijn schoonzoon tegen me: “Je mag hier niet zitten,” aan mijn eigen tafel. Mijn hart brak voor ieders ogen, maar mijn volgende actie veranderde ons leven voorgoed.
Op mijn bruiloft bekeek mijn schoonmoeder mijn ouders van top tot teen met afschuw en spotte: “Ik heb nog nooit zo’n ellendige, arme familie gezien.”
