Ik geloofde hem.
Liefde heeft de neiging om beloftes in geruststellingen te veranderen – terwijl ze soms juist waarschuwingen zijn.
De trouwdag zelf was perfect. Het zonlicht filterde door de witte bloemen. Mijn jurk voelde alsof hij aan mijn huid vastgenaaid was. Mijn vader huilde toen hij me naar het altaar begeleidde. Ik huilde toen ik mijn verloofde zag wachten, stralend alsof ik het enige ter wereld voor hem was.
Ik weet nog dat ik dacht: dat is het. Dat is mijn eeuwige liefde.
Na de ceremonie gingen we naar het zwembad voor de foto’s. De fotograaf stelde een klassieke foto voor. Mijn verloofde sloeg een arm om mijn middel en leunde naar voren, met een glimlach.
‘Je vertrouwt me, hè?’ mompelde hij.
Ik lachte. “Natuurlijk.”
