De belangrijkste reden waarom mensen de ziekte van Alzheimer (dementie) ontwikkelen.

De rol van suiker bij de ziekte van Alzheimer

Studies tonen aan dat insulineresistentie, ontsteking en oxidatieve stress, vaak veroorzaakt door overmatige suikerconsumptie, een belangrijke rol spelen bij de ontwikkeling van de ziekte van Alzheimer. Deze factoren belemmeren de mitochondriale functie, met name in hersenneuronen, vooral die in de hippocampus, het gebied dat geassocieerd wordt met geheugen.

De correlatie met diabetes type 2

Patiënten met diabetes type 2 hebben vier keer meer kans om dementie te ontwikkelen, waaronder de ziekte van Alzheimer. Deze correlatie is des te alarmerender gezien het feit dat de prevalentie van zowel diabetes type 2 als Alzheimer in de loop der jaren parallel is toegenomen met de suikerconsumptie.

Geschiedenis van suikerconsumptie

De suikerconsumptie explodeerde in Europa aan het einde van de 18e en het begin van de 19e eeuw, door de toegenomen productie van riet- en bietsuiker. Deze trend zette zich voort en versterkte zich, met name door de introductie van fructose-glucosestroop in de jaren 70.

Effecten van industriële fructose op de hersenen

Industriële fructose, een bestanddeel van suiker, veroorzaakt microscopische ontstekingen in de hersenen en draagt ​​bij aan oxidatie en glycatie, waardoor de veroudering van hersencellen wordt versneld. Deze processen beschadigen mitochondriën, wat leidt tot celdood, en hebben een negatieve invloed op groeifactoren die belangrijk zijn voor de hersenen. Het is belangrijk om te weten dat industriële fructose (tafelsuiker en glucose-fructosestroop) schadelijk is, maar de fructose uit hele vruchten niet, dankzij de vezels en antioxidanten die ze bevatten.

Preventie en levensstijl

Onderzoek wijst uit dat een dieet met weinig toegevoegde suiker, lichaamsbeweging, intermitterend vasten en onbewerkte voedingsmiddelen verband houden met een verlaagd risico op het ontwikkelen van de ziekte van Alzheimer. “Blauwe zones”, regio’s waar mensen langer en gezonder leven, kenmerken zich door een lage suikerconsumptie, regelmatige lichaamsbeweging en sterke sociale relaties.