Een van de duidelijkste voorbeelden hiervan is te zien in de pols. Een dunne pees, de musculus palmaris longus, speelde waarschijnlijk een belangrijkere rol in de grijpkracht en de beweging van de onderarm. In de vroege stadia van de menselijke ontwikkeling, en bij primaten in het algemeen, was deze pees vooral nuttig voor handelingen zoals klimmen, hangen en grijpen. Naarmate het menselijk leven veranderde en bewegingspatronen evolueerden, werd deze pees minder essentieel.
Tegenwoordig hebben veel mensen de musculus palmaris longus helemaal niet meer, en in de meeste gevallen merken ze de afwezigheid ervan niet eens op. Er is zelfs een eenvoudige manier om dit te controleren. Door je handpalm naar boven te draaien, je duim tegen je pink te drukken en je pols voorzichtig te buigen, zien sommige mensen een dunne band in het midden van hun pols lopen. Bij anderen is er niets te zien, en dat is volkomen normaal.
