‘Troost me niet, Paty. Vertel me hoe ik dit kan bewijzen.’
Patricia luisterde en zei toen:
“Ga hem nog niet confronteren. Iemand die je zo openlijk vervangt, is waarschijnlijk bezig met het verplaatsen van geld, documenten en macht.”
Twee dagen lang namen ze afschriften, contracten, bedrijfsdocumenten en e-mails door. Ze vonden een adviesbureau genaamd FL Public Relations. Dit bureau had enorme bedragen ontvangen van Salazar Transportes voor vage diensten. Patricia wist de bron te achterhalen: Fernanda.
Daarna kwamen de reiskosten: een hotel in Miami, een aanbetaling voor een privéjet, medische rekeningen, luxe aankopen, extra creditcards en een kredietlijn op naam van het echtpaar.
‘Ik heb dit nooit geautoriseerd,’ zei Claudia.
Patricia wees naar een volmacht met de handtekening van Claudia. Deze gaf Eduardo zeggenschap over gezamenlijke rekeningen, bezittingen en internationale leningen. De datum was 8 mei.
‘Dat lijkt op mijn handtekening,’ fluisterde Claudia. ‘Maar ik heb het nooit ondertekend.’
Op 8 mei bevond Claudia zich op een militaire post aan de zuidelijke grens. Logboeken, rapporten, foto’s en getuigenverklaringen konden dit bewijzen.
‘Ze hebben het verzonnen,’ zei Patricia. ‘Ze hebben jouw afwezigheid gebruikt om het te verbergen.’
Die nacht belde Claudia haar zoon Andrés. Zijn stem klonk koud.
‘Wil je nu praten, mam?’
“Wat bedoel je?”
“Papa zei dat je na de scheiding afstand wilde nemen. Hij zei dat mijn familie je carrière in de weg stond. Daarom heb je de doop van Sofía gemist.”
‘Welke scheiding, Andrés? Je vader en ik zijn nooit gescheiden.’
Er viel een diepe stilte aan de lijn. Toen begon Andrés te huilen. Eduardo had hem berichten laten zien die Claudia nooit had geschreven. Twee jaar lang had Eduardo niet alleen geld en een huis van haar gestolen. Hij had ook haar zoon van haar afgenomen.
Andrés arriveerde de volgende dag met een uitnodiging voor een afscheidsdiner op de internationale luchthaven van Mexico-Stad. Daarna zouden Eduardo, Fernanda, de familie en zakenpartners een vlucht naar Miami nemen.
Patricia glimlachte bitter.
“Wat handig. Iedereen die erbij betrokken is, zit dan in één ruimte.”
