Lauren glimlachte vermoeid bij het bericht en liep vervolgens naar stoel 15A, haar hoofd vol met aannemers, staalleveringen, budgetten, rechtszaken en deadlines. Ze had zich nooit kunnen voorstellen dat ze op het punt stond haar huwelijk midden in de lucht te zien uiteenvallen. Lauren was nooit jaloers geweest. Ze was niet controlerend. Voor haar betekende trouwen vertrouwen in de persoon die je had gekozen. Toen hoorde ze zijn stem.
“Neem de raamplaats, schat. Ik zet je tas wel even neer.”
Lauren bleef staan in het gangpad. Langzaam keek ze op. Het was Andrew. Een perfect antracietkleurig pak. Een duur Zwitsers horloge. De gladde, ongenaakbare glimlach van een man die gewend was overal mee weg te komen. Naast hem stond Chloe Bennett, zijn zesentwintigjarige directiesecretaresse. Dezelfde Chloe die te hard lachte tijdens kantoordiners en altijd wel een reden vond om Andrews arm aan te raken tijdens bedrijfsevenementen. LEES HET HELE VERHAAL HIERONDER 👇👇
