‘Gisteren toonde je uitzonderlijke gratie en waardigheid jegens een man die er wanhopig uitzag,’ zei Mateo zachtjes. ‘Je besteedde je vrije tijd aan het lopen over de ijzige straten om hem te helpen zijn verloren portemonnee te vinden, zonder er iets voor terug te verwachten. Je verdedigde zijn menselijkheid toen anderen die probeerden te ontkennen.’
Lucía keek op van haar mooie horloge naar Mateo’s serieuze blik. ‘Meneer, ik volgde slechts mijn instinct. Mijn moeder heeft me altijd geleerd dat, wat je ook bezit, karakter iets is wat niemand je kan afnemen.’
‘Je moeder was een wijze vrouw,’ zei Mateo, met een vleugje emotie in zijn stem. ‘En haar nalatenschap leeft voort in jouw integriteit. Ik heb je dossier gisteravond bekeken, Lucía. Ik zag je uitstekende studieresultaten, je voortreffelijke beoordelingen en je onwrikbare vastberadenheid om ondanks de enorme moeilijkheden je diploma te halen.’
Mateo gaf een teken aan een van de directieleden die achter hem stond, die onmiddellijk naar voren stapte en Lucía een officieel dossier overhandigde, versierd met bladgoud 
.
“Met ingang van vandaag,” kondigde Mateo aan, “benoem ik u tot de nieuwe adjunct-directeur klantrelaties voor onze gehele nationale divisie. U zult de personeelstraining overzien om ervoor te zorgen dat elke klant die een Grupo Herrera-winkel in het hele land binnenstapt, met dezelfde compassie, respect en uitmuntendheid wordt ontvangen als u gisteren hebt laten zien.”
Lucía hapte naar adem van verbluft en bedekte haar mond met haar handen, terwijl tranen van intense vreugde in haar ogen opwelden. “Meneer Herrera… ik… ik weet niet wat ik moet zeggen. Het is… het is een droom die uitkomt.”
‘Je hebt het verdiend, Lucía,’ zei Mateo, terwijl hij haar hand warm en trots schudde. ‘Je salaris wordt verdrievoudigd en het bedrijf betaalt al je studiekosten. Bovendien is dit horloge van jou: een herinnering dat ware luxe niet in goud of diamanten schuilt, maar in de onschatbare waarde van een goed hart.’
Lucía nam het dossier aan en schudde hem de hand, overweldigd door diepe dankbaarheid. Ze wist dat haar jarenlange stille strijd, slapeloze nachten en verdediging van haar principes eindelijk vrucht hadden afgeworpen.
Terwijl Mateo zijn nieuwe manager hartelijk toelachte, leek de winkel lichter te worden, niet alleen gevuld met het discrete tikken van meesterlijk vervaardigde horloges, maar ook met de onmiskenbare triomf van vriendelijkheid over wreedheid 
.
