Op dat moment stortte haar gezin in. Het textielbedrijf van haar vader zat tot over zijn oren in de schulden. Banken belden constant. Er hing een aankondiging van huisuitzetting op de deur van het huis waar ze was opgegroeid. Toen verschenen de Coles. Ze boden wat rijke families vaak doen als ze controle willen laten lijken op vriendelijkheid: een fusie, een lening, een huwelijk.
Catherine stemde toe omdat ze dacht dat ze haar vader redde. Misschien deed ze dat ook wel. Maar niemand had haar verteld dat sommige schulden blijven doorwerken, lang nadat het geld is terugbetaald.
Ethan heeft haar nooit verteld dat hij van haar hield. Hij heeft haar ook nooit duidelijk verteld dat hij dat nooit zou doen. Catherine vulde de ruimte tussen die twee stiltes met hoop. Ze leerde hoe hij zijn koffie dronk: sterk, zonder suiker, in een klein kopje. Ze wachtte ‘s avonds laat op hem in stille keukens. Ze haalde hem op van het vliegveld als hij ziek was, omdat hij een hekel had aan onbekende chauffeurs. LEES HET HELE VERHAAL HIERONDER 👇👇
