En toen… bewogen ze. Ja, deze ‘zaadjes’ stonden niet stil. Bij nadere inspectie bleken ze doorschijnend, als kleine bubbeltjes met een donker stipje erin. Insecteneieren?! Om precies te zijn, het waren de eieren van een zeer zeldzame insectensoort. Het bloed stolde in onze aderen. Het was een van die surrealistische momenten waarop alles onwerkelijk leek, behalve ons instinct dat schreeuwde: “Dit klopt niet.”
Het personeel kwam meteen ter plaatse toen we ze riepen. Ook zij werden bleek. De borden werden direct weggehaald. De verklaringen volgden elkaar in rap tempo op: “opslagprobleem”, “twijfelachtig product van de leverancier”, “een incident op zich”. Maar toen luisterde niemand meer naar ons. We wilden gewoon weg. En zo snel mogelijk.
Noodgevallen, voorzorgsmaatregelen en uitgestelde stress
Vervolg op volgende pagina.
Meer informatie op volgende pagina.
