Mijn partner stond erop de rekening te betalen – ik heb er spijt van dat ik hem dat heb laten doen.
Toen Eric erop stond onze eerste date te betalen, dacht ik dat ik mijn droomprins had gevonden. Rozen, een prachtig cadeau, een interessant gesprek – hij had het allemaal. Toen hij me de volgende dag een berichtje stuurde, verwachtte ik dat alles goed zou verlopen, maar zijn bericht gaf me een naar gevoel.
Mijn beste vriendin, Mia, bedoelde het goed door ermee in te stemmen me aan iemand voor te stellen, maar haar talent voor koppelen moest nog blijken.
“Hij is super aardig, Kelly! Een echte gentleman. Je zult hem geweldig vinden,” drong Mia aan de telefoon aan terwijl ik in mijn kast aan het rommelen was.
‘Je hebt me nog nooit aan iemand voorgesteld,’ herinnerde ik hem. ‘Hoezo denk je dat je mijn type kent?’
‘Omdat ik je beter ken dan wie dan ook,’ antwoordde ze opgewekt. ‘En Chris raadt hem ook aan. Ze zijn al jaren vrienden.’
Dat zette me aan het denken. Chris, Mia’s vriend, had een goed instinct. Als hij Eric als een eerlijk man beschouwde, was er misschien nog hoop.
“Oké,” zuchtte ik. “Laat me in ieder geval één foto zien.”
Even later verscheen er een bericht op mijn telefoon.
De jongen op de foto was niet lelijk: hij zag er verzorgd uit, was netjes gekleed en had een warme glimlach die me inpakte.
“Oké, hij is schattig,” gaf ik toe.
“Zie je wel!” riep Mia uit. “Stuur hem een berichtje en vraag hem mee uit. Je zult er geen spijt van krijgen, beloof ik.”
