Op mijn achttiende gaf ik mijn dromen over een universitaire opleiding op om voor mijn vijf jongere broers en zussen te zorgen na de tragische dood van mijn ouders. Twaalf jaar lang stond mijn hele leven in het teken van de opvoeding van Noah, Jake, Maya, Sophie en de kleine Lily. Ik moest sparen voor boodschappen en naar ouderavonden gaan, waarbij ik mijn eigen wensen volledig negeerde. Ik was er oprecht van overtuigd dat ik mijn jeugd had opgeofferd om hen goed op te voeden. Deze zoete illusie spatte uiteen op een middag toen mijn vriend Andrew een zeer verontrustende ontdekking deed tijdens het opruimen onder het bed van de twaalfjarige Lily.
Andrew kwam de gang in, bleek van gezicht, en smeekte me kalm te blijven voordat hij me een elegante houten doos liet zien. Daarin lag een fonkelende diamanten ring op een dikke stapel bankbiljetten en een mysterieuze boodschap die de dagen aftelde. Andrew herkende de ring meteen: hij had toebehoord aan onze rijke buurvrouw, mevrouw Lewis, die haar kostbare familie-erfstuk maanden eerder als vermist had opgegeven. Overmand door angst sprak ik na het eten met Lily en zette de mysterieuze doos voor haar neer. Ze barstte onmiddellijk in tranen uit en hield vol dat ze de ring niet had gestolen.
