Deel 1:
De zin in het testament was maar drieëntwintig woorden lang, maar ik las hem tot de letters wazig werden.
Tegenover het bureau zat Jerome Carter rustig, waardoor ik de tijd kreeg om te begrijpen wat het betekende.
*Elke erfenis die aan mijn kleinzoon, Scott Michael Collins, wordt uitgekeerd, blijft afhankelijk van zijn voortdurende, te goeder trouw betrachtende huwelijk met Avery Lynn Collins gedurende ten minste twaalf maanden na mijn overlijden.*
‘Twaalf maanden,’ fluisterde ik.
Jerome knikte. “Scotts grootmoeder is zes weken geleden overleden. Dat betekent dat hij nog bijna elf maanden met u getrouwd moest blijven om de volledige erfenis te ontvangen.”
“Maar Scott zei dat ze hem alles had nagelaten.”
‘Dat deed ze,’ zei Jerome. ‘Maar wel onder bepaalde voorwaarden.’
Ik staarde naar het document en probeerde er wijs uit te worden. Evelyn Collins was nooit openlijk aanhankelijk geweest, maar ze was wel attent. Ze onthield verjaardagen. Ze schreef handgeschreven bedankbriefjes. Op een keer, toen Scott niet thuis was, belde ze me op en vroeg of ik gelukkig was.
Ik had gelogen.
Ik vertelde haar dat alles goed ging. Dat een huwelijk zijn ups en downs heeft. Dat het druk was op het werk. Dat Scott en ik aan het sparen waren. Al die beleefde dingen die eenzame vrouwen zeggen als ze de waarheid nog niet willen toegeven.
Jerome tikte op het testament. “Mevrouw Collins wist wellicht meer dan u beseft.”
Vervolgens zei hij dat ik Scott niet mocht confronteren, het testament met niemand mocht bespreken en de scheiding niet mocht doorzetten totdat elke pagina die ik had ondertekend was nagekeken. Scott had me onder druk gezet om papieren te ondertekenen, maar ondertekenen is niet hetzelfde als de scheiding definitief maken.
‘Er is meer,’ zei Jerome.
Natuurlijk wel.
De erfenis omvatte rekeningen, beleggingen en twee onroerende goederen. Een daarvan was een vakantiehuis aan een meer in Briar Point.
Scott had er nooit iets over gezegd.
Toen liet Jerome me nog een clausule zien. Als Scott zou proberen het huwelijk te ontbinden vóór de periode van twaalf maanden zonder mijn schriftelijke toestemming, kon zijn aanspraak door de executeur-testamentair worden opgeschort.
