Waarom blijven we langzaam over de paden van een begraafplaats lopen, bloemen neerleggen, zwijgen, soms zelfs huilen… terwijl we weten dat onze geliefde er niet meer is? Velen stellen zichzelf deze vraag in stilte, zonder hem altijd hardop te durven uitspreken. En toch is het een diep menselijke vraag. Want een graf bezoeken is geen automatische of betekenisvolle handeling: het is een intieme daad, beladen met emotie, die veel meer zegt over de levenden dan over degenen die zijn heengegaan.
Het eren van een geschiedenis, niet zomaar een plek.
